De Groene Gordel Wandeling -Deel 3 van 3

Spijtig geen verbinding in A op knooppuntnummer 29  “Home Eduard Pecher” (nu beter gekende als cultureel centrum Taf Wallet, Veurnestraat ) via de Houtsaegerduinen naar nummer 30 (Oosthoek).
Ook meer dan wenselijk dat:
1. een doorgang C komt tussen de Westhoekduinen en de Perroquetduinen.
2. een doorgang A-B komt dwars door de Houtsaegerduinen (zoals vroeger) Het poortje einde Veurnestraat (punt A) zou NOOIT mogen afgesloten worden!!!

Zijn we na 1 PICONje klaar om onze “Groene Gordel Wandeling” verder te zetten?
Nu gaan we op safari bij de wilde beesten.
Het vertrekpunt De Mol is met openbaar vervoer te bereiken via de DK-Bus vanaf het station van Adinkerke (om het half uur).

Volle lijn is traject met gids. Dunne lijn is variante via openbare wandelpaden van het WANDELNETWERK WESTKUST

We dwarsen het verlaten spoor Adinkerke-Duinkerke. Dit werd voor het laatst nog gebruikt  bij de heropening van de treinverbinding in 1988-89. Dan werd de lijn tot Duinkerke voorlopig terug in dienst genomen om vloeibaar ijzer te transporteren van de hoogovens van  USINOR te Duinkerke naar de staalfabriek COCKERILL in Marcinelle omdat daar de hoogovens in grote revisie waren. In 1991 is er geprobeerd om een seizoentrein in te leggen tussen het station van Duinkerke  en De Panne met Belgisch materieel. Binnenkort, zomer 2020, zou dit fietspad moeten klaar zijn tot Duinkerke

Lees uitgebreid >>>>

In 2014 heeft DE BLIEDEMAKER veel geschreven (4 artikels) om dit oude tracé eventueel te hergebruiken voor een snelle trein-tram verbinding Lees eerste van 4 artikels>>>>

Eigengemaakte videoclip tracé Duinkerke-station De Panne via Google Maps.

We vertrekken aan De Mol via het “Grenspad” dat pal op de grens loopt loodrecht naar het strand. Een zeer frequent bewandeld pad vooral zeer gevarieerd omdat het de diverse duinenbiotopen doorkruist. Een aanrader en slecht 2 x 1,5 km.

De verwelkom borden aan De Mol.

Binnenkort komt dichter bij de parking een speciaal ontvangsthuisje  met info over de 4 omliggende natuurreservaten. Helaas is alleen maar het natuurreservaat “De Westhoek” van hieruit bereikbaar en NIET de nabije “Dune du Perroquet”. De andere 2 natuurreservaten Dune Fossiele de Ghyvelde en Cabour liggen op 1.500 m te voet.
Wat heeft dat dan voor zin zo’n infohuisje?

c

Op het “Grenspad”  komen we  reeds direct in het “Staatsreservaat Westhoek” van 1957. Toen werden deze 340 ha duinen afgezet met prikkeldraad en werden deze borden opgesteld. De prikkeldraad werd niet onderhouden en de duinen waren vrij snel opnieuw gemakkelijk te betreden.


Ingevolge een verkeerde interpretatie van de doeaneconventie gesloten tussen Frankrijk en België op 15 maart 1943 (eigenaardig, tijdens WO II) werd die  afsluiting 30 a 40 m verder dan de grens geplaatst. Tot in 1973 dacht men dat er daar  een “niemandszone” moest aan de grens.  De nudisten vonden dat ideaal, maar burgemeester Versteele niet. De meeste palen staan er nog. Lees de historie>>>>

Vroegere afsluiting is benaderd. Alleen rood gedeelte is nog privé eigendom. Alle andere duinen zijn opgekocht en natuurreservaat. WANNEER VERBINDING MET DE PANNE? (groene pijlen)

Na een 100 tal meter nemen we rechts de afgesloten ANB dienstweg (het vroegere Konijnenpad)

Dienstweg naar graaszone Zuid = Konijnenpad

Vooraan, tussen de streekeigen Ratelpopulieren, houden we een stop om de geschiedenis van Westhoekduinen verder uiteen te zetten. Best hier want tot aan het einde van de wandeling zijn geen schaduwplekken meer. Toch zullen nog een tweede stop houden maar dan boven op het panoramaplatform om het natuurbeheer van het reservaat toe te lichten.

In het vorig wandelgedeelte waren we gekomen tot de Tweede Wereldoorlog.
Na deze oorlog herstelde de dorpskom van De Panne zich vrij snel van zijn oorlogsschade maar met de duinen ging het langzamer. Ingevolge de 2 bunkerafbraak-campagnes rond 1960 en in 1970 werden de zeereepduinen, zeer zwaar verminkt. Alleen in deze duinenstrook stond het vol met verdediging- en bevoorradingsbunkers voor de “Atlantikwall”.  Men hoopte die zware kosten aan te rekenen aan Duitsland als “oorlogsschade”.
Wel komen er na de oorlog nieuwe elementen die invloed hebben: opruiming bunkers, gewestplannen, start beheer van de overblijvende duinenbiotoop en het natuurtoerisme.

Een gecontroleerde ontploffing van een bunker voor afbraak. Foto: Jean-Paul Samyn

Gelukkig voor de natuur had de “nv. Westhoek” lood in zijn vleugels. Toch heeft men meermaals geprobeerd hebben om tot een volledige landschapsdeclassering van de 550 ha Calmeynduinen te komen. Een eerste poging geschiedde in 1948. De eigenaars eisten het herstel door de Staat van alle oorlogsverwoestingen, opruiming van de bunkers, de aanleg van een brede staatsweg  naar Frankrijk (een oude droom), een vliegveldje en een spooraansluiting juist achter het Calmeynbos met een station dichtbij het huidig rond punt van de Esplanade. Ook wilde men toelating voor villabouw in het Calmeynbos langs de baan naar Adinkerke. Minister Huysmans antwoordde evenwel dat de oude landschapsbescherming van de jaren 30 strik behouden moest blijven. Het gevolg was dat vanaf 1950 de toeristen de toegang tot ALLE Calmeynduinen ontzegd werden (Westhoekduinen, Calmeynbos en ook Oosthoekduinen). Niet de Houtsaegerduinen want deze zijn van de familie Ollevier. (De spelende kinderen hielden zich maar gedeeltelijk aan dat verbod, maar hadden wel veel schrik om de boswachter Georges Tournez tegen te komen). Mooi is om het verhaal te lezen van een kleine jongen over de “verre duinen”. Verhaal ingestuurd voor de Toast Literair van het Davidsfonds De Panne-Adinkerke 22 januari 2012 door Noël Hoste>>>

Pas midden omstreeks 1955 kwam plots een nieuwe uitbreiding met de verkaveling van de “Kleine Westhoek” in de Calmeynduinen (rond de Ernest d’Arripewijk, nu verkeerdelijk bij de Dumontwijk gevoegd want de oude verkaveling dateert van vóór de Eerste Wereldoorlog).
Rond de jaren 60 nam de Staat natuurbeschermingsmaatregelen (aankoop Westhoekreservaat en Gewestplannen met “Groene Zones”). Tijdens het 20 jaar naoorlogs burgermeesterschap van Oscar Gevaert veranderde er weinig tot in 1965 Raf Versteele verkozenen werd tot burgemeester. Hij brengt terug dynamiek in het 30 jaar slapend beleid o.a. door het doorduwen van een BPA voor de nog resterende bebouwbare duinen van de “Grote Westhoek”. Lees meer hierover>>>

1. In 1912 had de staat reeds “beloofd” de “Grote Westhoek” integraal te kopen. In 1954 komt de ezelsdracht van exact 40 jaar tot zijn einde. Meerdere terreinen konden nu voor een belachelijk lage prijs aangekocht worden en werden samengevoegd (337 ha Grote Westhoek; de hoogstrandzone, zandgroeve van de Fransooshill) zodat op 29 augustus 1957 het nominaal staatsnatuurreservaat DE WESTHOEK (340 ha) werd opgericht. (dus 3,5 keer zo groot als de Westhoekverkaveling later). Dit was het eerste publieke staatsnatuurreservaat in het Vlaams landsgedeelte, zusterlijk verbonden met het net iets vroeger aangewezen natuurreservaat van de Hoge Venen. De 50 jarige herdenking werd uitgebreid gevierd in De Panne.
Lees verslag + link naar samenvatting in bijlage>>>>
2. In het begin van de jaren 60 kwam het begrip “Groene Zone” in voege. Het maatschappelijk bewustzijn van het belang van natuurbescherming kwam voor het eerst volop op gang. Dit consolideerde zich in 1962 tot de officiële Gewestplannen. Zo werden veel duinen als “Natuurgebied” ingekleurd: Krakeelduinen, Calmeynbos, Oosthoekduinen, Ollevier-Houtsaegerduinen. De camping Zeepark wordt “Recreatiegebied”, de gronden waar nu het huidige Zilt worden bouwzone en een terrein hiertussen en de camping werd groenzone.
3. In De Panne in het begin van de jaren 60 dacht men om de woonzone van de gemeente richting Baaldje uit te breiden. Maar helaas, daar  was het te laat voor. De gemeente zat toen reeds geprangd tussen natuurgebieden. De “Houtsaegerduinen” waren “groene zone” geworden en in het zuiden wou de gemeente per se het “Calmeynbos” behouden als wandelbos. De enige mogelijkheid die nog resteerde was naar het westen waar nog een aanzienlijk terrein van de Calmeynduinen geen natuurgebied statuut gekregen had maar wel een statuut van “Beschermd Landschap” volgens het KB van 1935/40 steunende op de wet van 1931. (zie de volledige geschiedenis tweede deel van deze wandeling).
Lees ook voorspel Westhoekverkaveling>>>
De Westhoekduinen mochten dus volgend dit KB van 1935/40 bebouwd worden mits aan bepaalde voorwaarden voldaan werd. (voor de westelijke zone: geen bebouwing; voor de middenzone percelen van minimum 1.000 m2; voor de oostelijke zone percelen van minimum 6.000 m2).
De gemeente had hiervoor reeds in 1950 een eerste ontwerp gemaakt voor een BPA opgemaakt (met 250 ha bouwzone; ook het Calmeynbos zou mogen verkaveld worden). Een volgend plan van aanleg werd goedgekeurd door het KB van 1964. Ook dit plan is niet doorgegaan.
De enige grotere uitbreiding in de jaren 60/70 (wanneer juist?) in de Calmeynduinen was de verkaveling ten zuiden van de Maskenslaan. In de nieuwe Calmeyn- en Fazantenlaan kwam vlak bij het bos een nieuwe maar kleine verkaveling tot stand (ongeveer 6ha; zie rode zone hieronder).

“Studie Maquette” nog met jachthaven later geschrapt door de “Commissie voor Stedenbouw aan de Kust”. Dus geen zeilwagens meer.

4. In 1964 wordt het BPA Calmeynbos door de gemeente opgemaakt zodanig dat er een bouwverbod op komt (behalve voor waterwinningsinfrastructuur). Vandaar dat in 1966 de watermaatschappij IWVA in de Krakeelduinen (52 ha)  en het Calmeynbos-West (46 ha) opkocht om te exploiteren als waterwinningsgebied. Dus totaal een 100-tal ha (even groot als de Westhoekvrkaveling later). De gemeente was dus nu gerust dat het Calmeynbos veilig was tegen  bebouwing, alhoewel het O-gedeelte + Oosthoekduinen nog eigendom waren van de “nv. Westhoek”.
5. In 1967 doet Raf Versteele als burgemeester een eerste zet (op verzoek van de onverdeeldheid van de eigenaars ). Hij schrijft een brochure “Ter verdediging van het monument Leopold I”.

1972: Eenzame koning. Aanleg van de Dynastielaan met achterliggend de “Romeinse Vlakte” (monument van 1957)

Burgemeester Versteele

Het monument zonder volk dat te westen van de dorpskern staat in volle verlatenheid. Het hoge woord is eruit.
“..Dit beeld moet bescherming krijgen, de omgeving moet aangepast worden om het monument tot zijn volle waarde te brengen. En hoe kan dat beter geschieden dan het volk naar “Leopold I” te leiden? Volk uit omringende nieuwe flatgebouwen..”
Plots schenkt de gemeente voorrang aan plannenmakers en promotors die in notaris Marc De Simpelaere en burgemeester Raf Versteele een bondgenoten hebben gevonden.
Gezien de grote oppervlakte van 100 ha en de bedoeling om er iets waardevol van te maken, was de technische en stedenbouwkundige uitwerking

v

van een “Bijzonder Plan van Aanleg” (BPA) hiervoor noodzakelijk. Een eerste ontwerp hiervan werd voorgelegd aan het schepencollege en in de zitting van de gemeenteraad van 7 oktober 1966  werd beslist dat het als basis kon dienen voor het volledige dossier.
Meer hierover>>>

Kopie van het origineel definitief BPA Wijk Westhoek recent uit het archief van de gemeente. Door bureau van de architecten-urbanisten “R. Brunswyck en O. Wathelet nv” in Ganshoren-Brussel

De kersverse verkozen burgemeester en heeft hij zich kranig in dat BPA-dossier vastgebeten. Zijn schepenen waren Gilbert Bossuyt, schepen x,. en Boonefaes. Raf Versteele was toen 40 jaar en ingevolge zijn bekwaamheden en welsprekendheid werd hij snel één van de meest onderlegde juristen van de streek. Hij werd ook stafhouder van de balie te Veurne. Later was hij senator in vervanging van burgemeester Piers te Oostende en op een bepaald moment is er zelfs sprake geweest dat hij kandidaat gouverneur was.
Hij startte zijn praktijk in een klein garage/bureeltje in de Visserslaan (gebouw naast notaris Paul Simpelaere, later kwam daar tandarts/belastingen/jeugdhuis). Als jong advocaat kwam hij op voor de bescherming van de duinen en in zijn bureautje sloeg hij met de vuist hard op de eiken tafel, die toen het enige meubilair bleek te zijn van zijn advocatenkantoor, omdat de kustduinen werden vernield.
In 1971 werd hij opnieuw verkozen tot burgemeester. In 1976 (met de fusie met Adinkerke) werd hij voor een derde maal burgemeester, als lijsttrekker van de VDP (lijst van de burgemeester). Dit is dus een duidelijk bewijs dat zijn toeristische-expansiepolitiek gewaardeerd werd door de meerderheid van de Pannenoars.
Meer uitleg over de procedure voor het BPA van 15 april 1969 goedgekeurd onder de naam “Wijk Westhoek”.Lees>>>
De procedure voor Westhoekverkaveling is dus volledig democratisch en wettelijk verlopen. Daarna is er wel een betwisting geweest over een ontbrekend expliciet advies van “Monumenten en Landschappen” maar dit werd later door de Raad van Staten ter zijde verschoven. De latere juridische veroordelingen van burgemeester Raf Versteele hebben dus niets te maken met de goedkeuring van deze verkaveling (zoals soms verkeerdelijk gedacht werd of nu nog verteld wordt)
Van 1970 tot begin 1972 was het uiterst kalm omtrent de Westhoekverkaveling. Maar achter de schermen werd hard gewerkt aan de wegenisstudies, vergunningen en aanbestedingen tot men plots met de grote werken begon. Dan pas groot protest, maar te laat! Lees de details van det protest>>>
Pas veel later in 1979 zijn er juridische problemen ontstaan ingevolge notaris Marc Simpelaere, zoon van notaris Paul. Bij een driemaandelijkse routinecontrole door de Kamer der Notarissen werd een kastekort van een 10 tal MBEF ontdekt wellicht ingevolge interne moeilijkheden bij één van zijn opgerichte maatschapijen  Jurisdata (gaat failliet op 6 juni 79). Dit werd doorgestuurd naar het gerecht en de bal ging aan het rollen. De notaris moet durende die 2 maanden in de gevangenis. Intussen  heeft het “Hoog Comité van Toezicht” grondig alle financiële transacties van de notaris doorgelicht. Daar zijn ook stortingen aan burgemeester Versteele opgedoken! Vandaar dat op woensdag 20 juni 1979 het Hoog comité van Toezicht de burgemeester heeft komen afhalen op het gemeentehuis voor een huiszoeking en een lange ondervraging te Veurne. Lees over die controles>>>

Over de verdere juridische afloop en de politieke gevolge in zijn gemeente wordt hier niet op ingegaan maar alles staat extensief op DE BLIEDEMAKER Lees>>>>
Alleen vermelden we hier dat hij pas op 29 september 1982 schuldig bevonden aan “passieve omkoping als burgemeester, onwettige belangenneming als burgemeester en valsheid in geschriften en gebruik van valse stukken”.
Straf: 30 maand gevangenis waarvan 18 m met uitstel voor 5 jaar + 40.000 BEF boete. Ook de 8,450 MBEF die Versteele tenminste verdiende met deze “omkoping” werd verbeurd verklaard. (dit bedrag moet Versteele overhandigen aan het OCMW van De Panne).
Ook is hij 5 jaar ontzet uit zijn rechten.
Voor details + andere veroordelingen: lees>>>.

Op 5 april 1984 heeft Versteele zich aangeboden in de gevangenis van Ieper om zijn celstraf uit te zitten. De 8 miljoen frank boete moest hij betalen aan de gemeente De Panne, meer bepaald aan het OCMW.  Dat hebben zijn erfgenamen intussen ook gedaan.

We vervolgen onze wandeling via de dienstweg

Wellicht een bompunt want er zijn er een 4 tal op 1 lijn.

Schotse Hooglander. Eigen foto

Al snel komen ze op een immens open duinpanne met nog meer bomputten. Hier komen we meestal grote grazers tegen: Konikspaardjes, Schotse Highlanders of pony’s. Nu (midden mei) waren er geen.

Deze uitgestrekte zone is een oude duinpanne:de “botanische weide“.  Deze is ontstaan in het zog van de grote paraboolduin die nu komt tot aan de Duinhoekstraat (zie hieronder bruin)

Ten N-W van de bruine paraboolduin bevindt zich de uitgestrekte duinpanne.

Daar werd reeds vóór 1996 het struweel verwijderd. Vandaar een zeer bloemrijke biotoop (men noemt deze zone ook ) Midden mei nog iets te vroeg maar begin mei staan er normaal een uitgestrekte zone vol met gele lis.

Een enorm veld van gele lis. Eigen foto, juni 2013.

Idyllisch landschap (zelfs zonder de koeien). Daarachter een grote weide die binnenkort (begin juni) vol zal staan met Gele Lis en aan de horizon de parraboolduin aan de Duinhoekstraat (foto op 15 mei)

De allerenigste orchidee op mijn wandeling (midden mei)

Binnenkort zal het hier wemelen van orchideeën en andere zeldzame duinplanten. De begrazing sinds een 20-tal jaren heeft hier duidelijk een mooi resultaat. Spijtig niet zichtbaar voor toeristen. Wel via meerdere gegidste wandelingen o.a. de “Pietje Mol” wandeling (nu een andere naam).
Lees de verruimde Pietje Mol wandeling; half België, half Frankrijk >>>

Pietje Mol wandeling from jose decoussemaeker on Vimeo.

De zuidelijke graasweiden. Geen dieren te zien. Midden schuin naar boven rechts het tracé van de oude “Smokkelweg”

We komen uit deze graszone zuid via het gekende Helmpad. Spijtig loopt dat mooie pad dood op het prikkeldraad van Camping Le Perroquet.

Hier stopt het Helmpad. Daarachter Frankrijk. Wanneer doorgang?

Men is reeds een tijdje aan het praten om de 2 mooiste natuurreservaten De Westhoek en de Dunes du Perroquet te verbinden tot één groot grensoverschrijdend Europees beschermd natuurgebied. Er is veel Europese subsidie beschikbaar en men heeft op 14 februari 2020 nog een hoopgevend persconferentie georganiseerd om dat aan te kondigen.
Lees Vlaanderens kustduinen zonder grenzen>>>

We zijn duidelijk op de goede weg. Veel mooie woorden en 4 stylo’s voor het ondertekenen van het Memorandum. Maar wanneer?

Het mooiste panoramaplatform bijna aan de grens

De trap naar het vernieuwde panoramaplatform.

Boven op dit platform is het de ideale plaats om verder te vertellen over de evolutie van het natuurbeheer der Westhoekduinen.

Hetgeen we hier voornamelijk zien zijn de afgesloten delen van het natuurreservaat. Dit zijn ook de delen waar reeds vanaf het einde van de jaren 90 aan intensief natuurbeheer gedaan wordt. Hier zijn de resultaten op de flora het duidelijkst merkbaar. Daar zullen we straks doorwandelen. Vooraan ligt de panne “Klein Frankrijk” met erachter de grote “Herminiumpanne”. Beiden waren volledig dichtgegroeid voornamelijk met duindoorn. Zij werden op het einde jaren 90 met grote middelen opnieuw opengemaakt en men heeft er grote grazers opgezet om de opslag van vroegere begroeiing tegen te gaan. Deze pannen waren van nature botanisch zeer waardevol en de oude zaadbanken hebben met het zonlicht kunnen herleven.
Aan de horizon zien we de rand van de Westhoekverkaveling. Ingevolge het oude discussie conflict tussen beheer voor een duurzaam behoud van de historische biodiversiteit en een spontane “laissez aller” van de spontane ontwikkeling werd beslist het Westhoekreservaat in 2 delen te splitsen. Het gedeelte voor ons, het verst gelegen van het toerisme en de waterwinning, werd voorbehouden voor doelgericht natuurbeheer. Er zijn grote mechanische ingrepen gebeurd om de bedreigde planten- en diersoorten te herstellen.
In het verste gedeelte heeft men weinig ontstruweeld. In dit gedeelte komen veel toeristen en heeft men de recreatieve voorzieningen goed uitgebouwd o.a. door aanleg van wandelpaden, rustbanken, bewegwijzering, opruiming zwerfvuil + ledigen vuilbakken en een veelal bemand infohuisje aan de hoofdingang van het reservaat. De meeste bezoekers kennen alleen dit gedeelte.
Ieder jaar wordt nog verder geïnvesteerd niet alleen in het onderhoud van het natuurbeheer maar ook in nieuwigheden (ANB heeft sinds 1974 vier arbeiders in dienst om alle natuurbeheerwerken op hun gebied uit te voeren + boswachter + hulp externe firma’s).
Het is bijgevolg zeer interessant om deel te nemen aan de excursies met de boswachter, opgenomen in de Toeristische Wandelkalender van De Panne
Voorbeelden van laatste acties:
– verbinden van de 2 grote begrazingsblokken Noord en Zuid Lees>>
– uitleg recente beheerswerken (2018-2019) door boswachter>>>
– voorziene “Sahara” project. Hier zal nog veel over gecommuniceerd worden maar alvast een startaankondiging>>>>   
en ook een eerste infofolder>>>
– details over het natuurbeheer>>>>
Deze acties staan alle in detail beschreven in het groot “Natuurbeheerplan van de Duinen en de Bossen van de Westhoek” (laatste editie 2013)
– Lees het natuurbeheerplan>>>
– Bekijk de kaarten van het natuurbeheerplan>>>

Gearceerd gedeelte zal omgewoeld worden (8 ha). De verstuiving zal oostwaarts gebeuren over de huidige “struinzone” (plaatjes: ouders met kind, open voor het publiek)

We zijn ervan bewust dus dat onze duinen, net als de zee en het strand, een “uniek waardevol verkooppotentieel” vormen voor de De Panne dat veel meer zou moeten “vermarkt” worden. UNIEK omdat er nog weinig duinen overgebleven zijn aan onze kust en WAARDEVOL omdat dit resterende duinenareaal zeer rijk is.
Een en ander vereist evenwel een volwaardig en sterk product, dat ‘vermarktbaar’ is en net daar is nog werk aan voor De Panne…..Er is reeds een hele weg is afgelegd en we hebben een voldoende sterk product om het nu al in de markt te zetten. Ook Westtoer wil in de toekomst graag samen met alle betrokken partners daar werk van maken….
Voorstellen hiervoor (sommige reeds gerealiseerd)>>>>
Een belangrijk punt hiervoor zijn de wandelverbindingen. Hieraan id de laatste jaren serieus aan gewerkt Lees over de wandelverbindingen (sommige reeds gerealiseerd)>>>
Meer van algemene aard: DE BLIEDEMAKER  heeft over de ontwikkeling van onze duinen, het DUINENDECREET en de ontwikkelingen naar de toekomst toe, een uitgebreide studie met 9 hoofdstukken geschreven:
Lees “Onze Dierbare Duinen”>>>>

We vervolgen onze wandeling door van het panoramaplatform af te dalen en aan de verbindingscorridor van de 2 begrazingszones naar de noordelijke blok te wandelen (alleen toegelaten met gids)
Waarom deze de begrazingszone “Westhoek-Noord” (53 ha in in 1998 later uitgebreid tot ca 81 ha) en “Westhoek-Zuid” (ca 55 ha in 1997) verbonden zijn volgens het nieuw beheerplan van 2013  Lees DE BLIEDEMAKER >>>.


Uitleg ter plaatse aan de doorgang voor de halfwilde dieren (paarden en Schotse koeien)

Hier was vroeger de “Romeinse Vlakte”

Voor degene die wat dieper op de materie van ‘Verdwijning van de Romeinse Vlakte” willen ingaan verwijzen we naar het uitgebreide DE BLIEDEMAKER artikel over de VERGROENING VAN DE SAHARA Lees>>>>

Het oude Duindoornpad in de begrazingszone “Westhoek-Noord” is onder gewaaid.

Op deze gemaaide weide komen straks miljoenen orchideeën. Midden mei nog is het nog enkele weken te vroeg.

Mooi schaduwbosje waar de Schotse Hooglanders graag schuilen voor de zon.

Rond deze poel heb ik destijds veel “briquettage” gevonden van de vroegere zeezoutzieders.

Meer over de bewoning vanaf de 3de-4de eeuw voor Christus (= de late IJzertijd) in onze contreien>>>>

Eindelijk terug de rechte weg naar De Panne. Nieuwe assistentieappartementen DUINENZEE zorgen voor nieuw zicht in de richting van de verkaveling.

Nu een stukje recht naar het strand via het vroegere Duindoornpad. Men ziet er op plaatsen nog de oude Duitse betonwegen die dienden om de Atlantic Wall te bevoorraden.

Het hoogste punt van de zeereepduinen. Op deze plaats dacht men het uitkijkplatform te plaatsen, maar geweigerd, schijnbaar door ANB. OPENKLIKKEN

Vanop die hoogste duin.

Vanop die hoogste duin. De slufterpanne is volledig dichtgegroeid

De laatste poort

Zeer nieuwe jonge duintjes.

De opbouw is bezig. De beste natuurlijke kustverdediging voor de zeewaterspiegelstijging

Ons mooi strand, maar hevige N wind. Lastig!

Nieuwe duintjes

v

Voor de EVALUATIE over deze slufters Lees>>>

De vroegere natuurlijk slufter op dezelfde locatie

Rechts nog een bovenste gedeelte van de Atlantikwall.

Meer over de Atlantikwall in De Panne in het boek “In het Zand Geschreven” deel door Jacques Bauwens.

De duinvoetversteviging

Visie naar de toekomst voor de wandeldijk door Noël Hoste>>>

Montage beeld prins Leopold I

Meer over de bouw van dit monument en de afgezaagde sabel>>>>

En zo komen we vermoeid aan bij het monument van prins Leopold I. Vermoeid maar veel bijgeleerd
EINDE WANDELING

Filmpje van Jacques Lecleire om achteraf te genieten

RECLAME

Over DE BLIEDEMAKER

"Teruggespoelde" echte Pannenoar sinds 1993. Vroeger burgerlijk ingenieur bij ELECTRABEL, nu zelfstandig natuurgids. Het e-mail krantje DE BLIEDEMAKER is gestart in september 2005
Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis, Natuur. Bookmark de permalink .

Een reactie op De Groene Gordel Wandeling -Deel 3 van 3

  1. noelhoste zegt:

    Ik heb het verhaal hierboven helemaal gelezen… onwaarschijnlijk boeiend en zeer volledig. Ik heb het je vroeger al eens gezegd, José, je zou dit verhaal en alle voorgaande te boek moeten stellen. Het zou een waardige plaats innemen tussen het vijftal boeken die over De Panne verschenen zijn. Ik wil zelfs een handje toesteken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.